อยากจะเป็น @_@

เฮ้อ วันจันทร์อีกแระ ใครๆ ก็รีบร้อนออกจากบ้านกัน ยกเว้นคนไม่มีงานทำอย่างฉันงั้นรึ ชิ... 

เช้านี้ อากาศเย็นผิดปกติแฮะ... เมื่อวานอยู่ดีๆ ก็มีฝนเทลงมา เก็บผ้าแทบไม่ทัน ดีว่าไม่ต้องไปลงเลือกตั้งผู้ว่า กทม. เหมือนคนอื่นๆ ... วันนี้ ก็น่าจะตกอีก สายป่านนี้แล้วตะวังยังไม่โผล่มาทักทาย... หรือเทวดาจะช่วยแก้ปัญหาภัยแล้งให้หนอนี่หนอ... ฉันเลยพลอยได้ล้างตาสบายแฮ... อืมห์... พอได้เป็นแม่บ้านเต็มตัวหลังจากยุติบทบาทการทำงานแบบมนุษย์เงินเดือนที่คุ้นเคยมาร่วมสามสิบปี ฉันถูกมองว่าเป็นคนไม่ใช้ศักยภาพของตัวเองซะงั้น... โห นี่ถ้าลาออกเสียตั้งแต่ตอนแต่งงานใหม่ๆ อย่างที่พี่ชายต้องการ ฉันมิกลายเป็นคนงอระยางไปเลยหรือ? โชคดีที่ยังพอมีเบี้ยหวัดบำนาญใช้เอง... มิต้องพึ่งพิงให้อายใคร... ~• (•‿•) •~

เสียงเด็กทารกร้องจ้า อุแว้ๆ... เพื่อนข้างบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ไม่นาน มีสมาชิกใหม่ ดีจัง...

สักพักนึง ดนตรีบรรเลงเพลงช้างก็ดังขึ้น เป็นเสียงอิเลคโทนเล่นเมโลดี้ง่ายๆ ในทำนองเพลงที่คุ้นเคยสมัยเด็กๆ ฉันร้องถอยหลังได้สบาย... ช้างๆๆๆๆ น้องเคยเห็นช้างหรือเปล่า...

คิดๆ ไป เป็นช้างนี่น่าจะดีสำหรับฉันเนอะ คงอดทนทนอดทนอึดได้อย่างมีประสิทธิภาพ อิอิ...

ถ้าแม้นเลือกเกิดได้ดั่งใจฝัน     เป็นช้างป่าก็แล้วกัน... ว่าไหม

จะหนักแน่นมั่นคงองอาจไง     และหันหลังจากไปไม่อาวรณ์

"ช้าง" แม้ว่าจะเป็นสัตว์ป่าตัวใหญ่มหึมาน่าเกรงขาม แต่ถ้าหากได้รับการฝึกให้ดี พฤติกรรมเรียบร้อย ก็อาจได้เป็นถึงช้างพระที่นั่ง ตัวไหนที่มีนิสัยขี้เล่นนัก ก็มักได้ไปแสดงละครโชว์หารายได้ ตัวที่ออกจะดุดันหรือดื้อดึง ก็ยังพอมีประโยชน์ในการใช้ลากซุง

ส่วนฉันน่ะหรือ... ตอนนี้ คงเป็นได้แค่เนี้ยะ... 

ตึ้มมมส์ !?!