วันเสาร์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

คิดถึงจังเลย



เมื่อฉันเดินทางไปถึงสนามบิน Dallas Fort Worth แห่งอเมริกา... ดูจากภายนอกแล้ว ที่นั่นไม่ได้ใหญ่โตหรูหราสักเท่าใดนักเมื่อเทียบกับสนามบินสุวรรณภูมิของบ้านเรา หรือสนามบินอินชอนของเกาหลีใต้... หากแต่ พอเข้าไปในตัวอาคารแล้ว ถึงกับร้องอู้ววววส์...


ดูสิ... มองไปทางไหนๆ แม่เจ้าโว้ย.... มันเนี้ยบมาก!! 


ที่สำคัญ... บริเวณหลังประตูห้องผู้โดยสารที่มาจากภายใน (เขตห้ามเข้า) มีภาพน่าประทับใจเกี่ยวกับการต้อนรับนายทหารอาสาสมัครอเมริกันที่กลับจากการไปปฏิบัติงานยังอัฟกานิสถานและคูเวต ไม่ใช่สิ พวกเขาทั้ง 350 นาย ได้รับอนุมัติให้ลากลับมาเยี่ยมครอบครัวในวันคริสต์มาสอีฟ เป็นเวลาสองสัปดาห์ โดยกลับถึง Dallas Fort Worth International Airport ใน 24 ธันวาคม 2011 เมื่อครบกำหนดการลาแล้ว พวกเขายังจะต้องกลับไปปฏิบัติหน้าที่เช่นเคย...

มีประชาชนและสมาชิกครอบครัว มารายล้อมรอรับขวัญ อย่างชื่นชมราวกับฮีโร่ก็ไม่ปาน


การปรากฏตัวของทหารกล้าแต่ละนาย จะมีคนสำคัญโผเข้าหาด้วยความรักและคิดถึงอย่างสุดซึ้ง


ทั้งลูก เมีย พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง.... รวมถึงสัตว์เลี้ยงคู่ใจ... คู่แล้ว... คู่เล่า...


มันเป็นการเตรียมการของหลายฝ่าย เพื่อสร้างความปิติสุขอย่างหาที่สุดมิได้ ให้สมกับที่ได้รอคอยกันและกันมาอย่างยาวนานด้วยความเสียสละ ยินดีพลีชีพเพื่อชาติ... แด่ทหารกล้าแห่งกองทัพอเมริกัน

หาใช่มีเพียงแค่การต้อนรับที่สนามบินอย่างที่เห็นในภาพถ่ายเท่านั้น... สำหรับอีกหลายครอบครัวที่ไม่สามารถไปร่วมต้อนรับตามกำหนดที่สนามบินได้ ก็มีการเตรียมบิ๊คเซอร์ไพรซ์ให้ทุกครอบครัวด้วย ทั้งนี้ ได้มีการบันทึกภาพแห่งความทรงจำอันน่าประทับใจมาถ่ายทอดให้ชมเรียกน่ำตาได้อย่างไม่รู้เบื่อ... เชิญชมกันเองนะจ๊ะ นะ ...


ถ้าหากที่บ้านเรา... เมืองไทย... มีการจัดกิจกรรมที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอบอวลกลิ่นอายความรักความคิดถึงเช่นนั้น เป็นรางวัลให้กับทหารหาญบ้าง ก็คงจะดีไม่น้อย... ว่ามั้ย?... 


ช่างเหอะ แม้จะไม่มีอย่างที่อยากจะให้มี ก็อย่าไปถือว่าเป็นปัญหาใหญ่ซะก็สิ้นเรื่อง... ฉันจัดเพลงเพราะๆ ให้ฟังก็ได้จ้า... เพลงนี้ เพราะมาก มีความหมายลึกซึ้งกินใจดี... ฟังแล้วเข้าถึงความรู้สึกคิดถึงอย่างสุดๆ

ใครไม่เชื่อ... ก็ลองฟังดูเองแระกัน... นะจ๊ะ นะ


ศิลปิน: พีซเมกเกอร์
อัลบั้ม: Greenlight Project

หลับตาลงยังรู้สึก ท่ามกลางความอ้างว้างในหัวใจ 
ค่ำคืนยาวนาน กับความเดียวดาย และลมหายใจที่ว่างเปล่า 

อยากให้เธอได้สัมผัส กับความห่วงใยที่มีให้เธอ 
ได้ยินเสียงของพระจันทร์ที่กล่อมเธอฝันดี ให้เธอได้รู้ตลอดไป 

ว่าทุกเวลา ที่เราห่างกันแสนไกล ยังมีอีกคำในหัวใจ 
ที่จะบอกเธอ ให้เธอได้รู้และเข้าใจ 
ว่าคิดถึงเธอ เมื่อเราห่างกันแสนไกล มีคำหนึ่งคำจะพูดไป 
ให้เธอได้รู้ จะแทนความหมายความห่วงใย ฉันคิดถึงเธอ 

อยากให้เธอได้สัมผัส กับความห่วงใยที่มีให้เธอ 
ได้ยินเสียงของพระจันทร์ที่กล่อมเธอฝันดี ให้เธอได้รู้ตลอดไป 

อยากให้เธอได้สัมผัส กับความห่วงใยที่มีให้เธอ 
ได้ยินเสียงของพระจันทร์ที่กล่อมเธอฝันดี ให้เธอได้รู้ตลอดไป 

ว่าทุกเวลา ที่เราห่างกันแสนไกล ยังมีอีกคำในหัวใจ 
ที่จะบอกเธอ ให้เธอได้รู้และเข้าใจ 
ว่าคิดถึงเธอ เมื่อเราห่างกันแสนไกล มีคำหนึ่งคำจะพูดไป 
ให้เธอได้รู้ จะแทนความหมายความห่วงใย ฉันคิดถึงเธอ 

ก็ฉันมีเพียงเธอ